Wystawa poświęcona firmie Georga Beuchelta obrazuje dzieje firmy, jej najbardziej znane osiągnięcia i budowle: mosty, wagony, konstrukcje żelazne, samochody.

Ekspozycja została przygotowana w formie planszowej. Na tablicach prezentowane są zdjęcia, dokumenty i fragmenty z kroniki zakładowej. Wszystkie materiały pochodzą z archiwum firmy i ukazują poszczególne etapy rozwoju przedsiębiorstwa i jego znaczenie dla rozwoju Grünberga a później i Zielonej Góry.

W 1876 roku dwaj młodzi inżynierowie – Georg Beuchelt i Albert Ribbeck, obaj zatrudnieni byli w zielonogórskiej filii Dolnośląskich Zakładów Budowy Maszyn w Zgorzelcu (Niederschlesischen Maschinenbau Gesellschaft vormals Conrad Schiedt) – postanowili w obliczu problemów finansowych firmy przejąć ją na własność. 1 grudnia 1876 roku powstała Fabryka Budowy Mostów oraz Konstrukcji Stalowych Beuchelt i Co. Zielona Góra na Śląsku (Fabrik für Brückenbau und Eisenkonstruktionen Beuchelt u. Co. Grünberg in Schlesien). Nowi właściciele zakupili zielonogórskie zakłady za 120.000 Reichsmarek. . W 1877 roku w załoga fabryki składała się z 5 osób. Zatrudnieni w niej byli: inżynierowie Georg Beuchelt oraz Albert Ribbeck, pomoc biurowa Schnetzke, mistrz C. Mittmann oraz praktykant A. Mittmann. W 1880 roku w firmie pracowało sześciu robotników, mistrz, księgowy i goniec, a po roku zatrudnionych było w zakładzie już 83 pracowników.

Początkowo główny profil działalności firmy stanowiły mosty i konstrukcje stalowe. Dogodna lokalizacja i dynamiczny rozwój spowodowały przejęcie przez Fabrik für Brückenbau und Eisenkonstruktionen Beuchelt u. Co. Grünberg in Schlesien niemal wszystkich zleceń na budowę mostów na Odrze i jej dopływach. W latach 1876 – 1925 zakłady Georga Beuchelta wybudowały 42 mosty na całym biegu Odry oraz dalsze 52 mosty na rzekach do niej wpadających. Ponadto w różnych rejonach Niemiec zakład wybudował w tym czasie 403 mosty drogowe i kolejowe. Do największych osiągnięć Beuchelta należał Most Cesarski we Wrocławiu, most zwodzony w Szczecinie, most cesarzowej Luizy w Tylży (obecnie miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji) oraz most świnoujski w Berlinie. Poza Niemcami Beuchelt budował mosty w Turcji, Rumunii i koloniach niemieckich. W 1903 roku firma Beuchelt uczestniczyła też w budowie linii kolejowej Damaszek-Bagdad.

W 1886 roku, po 10 latach istnienia fabryki zdecydowano o produkcji wagonów kolejowych. W zakładzie produkowano różnorodne zestawy wagonów począwszy od towarowych odkrytych i zakrytych, osobowych wszystkich klas w tym pulmanowskich (kolejowy wagon pasażerski mający długi korytarz, z którego prowadzą wejścia do poszczególnych przedziałów), restauracyjnych, pocztowych, bagażowych, a także cysterny czy chłodnie. Asortyment ten trafiał nie tylko do odbiorców krajowych na terenie Niemiec, ale także do Rosji (wagony z firmy Beuchelta przystosowane były do linii szerokotorowych), Brazylii, Toga, Serbii, Tanganiki, Danii, Włoch, Austrii, Turcji i niemieckich kolonii w Afryce.

Po zakończeniu I wojny światowej zakład Beuchelta nie miał już tyle zamówień co przed wojną. Z fabryki zwolniono około 400 pracowników i zajmowano się głównie remontami mostów i wagonów. Chcąc rozszerzyć asortyment dyrekcja firmy skorzystała z propozycji niemieckiej poczty i zwiększyła produkcję o montaż samochodów i autobusów. Konstruowano pojazdy o stalowej konstrukcji mającej 33 miejsca siedzące i do 16 stojących. Produkowano także podwozia i karoserie.

W latach 30. firmie wiodło się znacznie lepiej. Zakłady Beuchelta wzięły udział w budowie autostrady Berlin-Katowice. Firma otrzymała sporo zamówień na budowę mostów i wiaduktów wzdłuż całej trasy. Poza tym militaryzacja gospodarki i przygotowania Niemiec do wojny również miały wpływ na poprawę koniunktury w branży stalowo-metalowej. Do końca 1939 roku przedsiębiorstwo realizowało wiele zamówień: produkowano wagony towarowe, pocztowe, naczepy wojskowe, ciągniki saperskie, a także autobusy i cysterny. Nastąpiła modernizacja hal fabrycznych i urządzeń. W 1938 roku zakłady osiągnęły najwyższy stopień rozwoju w całej historii, wnosząc niemały wkład w przygotowania Rzeszy do wojny.

Firma Georga Beuchelta prosperowała i produkowała do 1945 roku. Po przejęciu w Zielonej Górze administracji przez polskie władze dawne zakłady Beuchelta otrzymały nazwę „Zaodrzańskie Zakłady Budowy Mostów i Wagonów WAGMO” i stały się przedsiębiorstwem państwowym. W 1948 roku zakład zmienił swoją obiegową nazwę z „WAGMO” na „ZASTAL”. Odtąd jego nazwa brzmiała: „Zaodrzańskie Zakłady Przemysłu Metalowego ZASTAL w Zielonej Górze”. Przedsiębiorstwo specjalizowało się w produkcji taboru kolejowego, a w szczególności w produkcji wagonów towarowych, konstrukcji stalowych i lokomotyw spalinowych małej mocy.
W 2004 roku nazwa oddziału została zmieniona, zgodnie z uchwałami Zarządu i Rady Nadzorczej. Obecna nazwa spółki w Zielonej Górze brzmi: „TABOR SZYNOWY OPOLE S.A. ZAKŁAD ZIELONA GÓRA”.
Wystawa poświecona firmie Georga Beuchelta obrazuje dzieje firmy, prezentuje jej najbardziej znane osiągnięcia i budowle – mosty, wagony, konstrukcje żelazne, samochody. Na zaprezentowanych planszach, zdjęciach, dokumentach, fragmentach z kroniki zakładowej pochodzących z archiwum firmy ukazane zostały poszczególne etapy rozwoju przedsiębiorstwa i jego znaczenie dla rozwoju Zielonej Góry

Termin wystawy:
19 V – 2 IX 2012

Kurator wystawy:
Izabela Korniluk

Opracowanie graficzne:
Igor Myszkiewicz

Mecenasi wystawy: