W piątek, 26 lutego 2016 roku o godz. 17.00 nastąpiło otwarcie wystawy Elżbieta Altevogt. Zielonogórskie Winobranie w witrażu  (zobacz fotorelację z wernisażu)

Witraże fascynowały mnie swoją grą świateł „od zawsze”, pozostawały jednak w moim umyśle rzeczą piękną, tajemniczą, ale jakby nieosiągalną…

Zielona Góra, do niedawna najbardziej na północ wysunięte miejsce, gdzie uprawiano winorośl jest miejscem szczególnym. Mimo, że pogoda niszczyła niejednokrotnie całe plony, o czym wspominają dawne kroniki, to miejscowi winiarze z uporem godnym maniaka pozostawali wierni uprawie winnej latorośli. Nie robiliby tego, gdyby w każdym roku powstawał „zielonogórski kwasior”. Radość z udanych planów legła u początku uroczystych obchodów zakończenia winobrania. Święto to będące kulminacyjnym punktem prac na winnicy wygląda różnie w poszczególnych winiarskich krajach i regionach. O specyfice zielonogórskiego winobrania stanowi w największej mierze fakt kontynuowania przez przybyłych na te ziemie po II wojnie światowej Polaków tradycji zapoczątkowanych przez ludność niemiecką. Część przybyłych do miasta osadników znała także polskie winobrania, które odbywały się w położonych na Kresach Wschodnich Zaleszczykach. Także ten fakt wpłynął istotnie na kształt winobrania w Zielonej Górze.

Na wystawę składa się siedem witraży wykonanych techniką Tifanny’ego oraz cztery akwarele. Tematyka zaprezentowanych witraży wiąże się ściśle z okresem winobrania. Przedstawione przez Elżbietę Altevogt postaci (kobiety i mężczyźni, Polacy i Niemcy, żyjący i zmarli) wykonują typowe dla tego okresu prace na winnicy: zbiór winogron, ich tłoczenie oraz transport wytłoczonego moszczu do winiarni. Miejsce jest ściśle określone – Zielona Góra i jej najbliższe okolice. Wskazują na to jednoznacznie przedstawione na witrażach zabytki: domki winiarskie, budynki Polskiej Wełny, zielonogórski ratusz. Czas nie jest jednoznacznie ustalony. Jest to więc zarówno Grünberg z XIX w., jak i współczesna Zielona Góra. Ten zabieg nadaje cyklowi „Zielonogórskie winobranie” wymiar ponadczasowy a nawet transcendentny, co współgra z oddziaływaniem trunku powstałego ze sfermentowanych winogron. Wino było bowiem „od zawsze” napojem sakralnym. Bez wina nie może się odbyć msza święta, podobnie jak nie mogły się obyć pogańskie Dionizje/Bachanalia. Wino ułatwia przeżycie tajemnicy, która wymyka się rozumowi. Autorka podjęła także tematykę feministyczną. W tym duchu dokonała reinterpretacji mitu o Dionizosie/ Bachusie, który jest u niej … kobietą. Jest to ,wbrew pozorom, idea nienowa. Starożytnych Grekom Dionizos jawił się bowiem jako bóg wina i kobiet. Jego kult był związany z roślinnością i płodnością (ale nie narodzinami, podczas których kobiety zwracały się do bogiń) a więc sferami pierwotnie „zarezerwowanymi” dla bóstw żeńskich. Świat dionizyjski był przede wszystkim światem kobiecym.

Elżbieta Altevogt – mieszkanka Kożuchowa. Od 2009 r. realizuje swoje marzenie – ukończyła kurs wykonywania witraży w technice Tiffany’ego, a w 2011 r. kurs zawodowy tworzenia i naprawy witraży w technice Tiffany’ego i klasycznej uprawniający do wykonywania zawodu witrażysty. Od października 2015 r. studiuje malarstwo na Uniwersytecie Zielonogórskim. Jest członkinią Stowarzyszenia Miłośników Witraży „Ars Vitrea Polona“ z siedzibą w Krakowie.

Wykonuje witraże w technice Tiffany’ego, a jej prace prezentowane były na kilku wystawach:

  • VII – X 2014 – Krosno, Centrum Dziedzictwa Szkła Krosno Sp. z oo przy Krośnieńskich Hutach Szkła w Krośnie – wystawa zbiorowa
  • VII – IX 2014 – Zielona Góra, Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli – wystawa indywidualna
  • XII 2012 / I 2013 – Nowa Sól, Muzeum Miejskie – wystawa indywidualna „Moje witraże, moje obrazy”
  • V 2012 – Kożuchów, Kożuchowski Ośrodek Kultury i Sportu „Zamek” –  wystawa indywidualna „Cztery żywioły w mieście…”
  • VII 2010 – Węgierska Górka, Miejski Ośrodek Kultury –  Wystawa Zbiorowa Artystów Niezależnych.

Kurator wystawy: dr Arkadiusz Cincio
Termin wystawy: 26 II – 29 V 2016

Altevogt Studio Witrażu
www.altevogt.pl

 

Wystawę można zwiedzać do 26 maja 2016 r.

Patronat medialny:
Życie nad Odra logo