23 września (w piątek) o godz. 17.00 zapraszamy na wernisaż wystawy prac malarskich Haliny Maszkiewicz (zobacz fotorelację)

Halina Maszkiewicz blisko od pół wieku związana jest z Zieloną Górą. Początkowo wiodącym obszarem Jej aktywności twórczej było projektowanie wnętrz i form użytkowych, które z czasem ustąpiły miejsca wielkiej pasji, jaką stało się malarstwo uprawiane w przeróżnych odmianach. Wyróżniająca się ogromną pracowitością autorka eksperymentuje z różnorodnymi technikami malarskimi nieustannie poszukując twórczych wyzwań i nowych sposobów wyrazu artystycznego. Biegła warsztatowo malarka ze swobodą operuje olejem, temperą, gwaszem oraz niezwykle trudną techniką akwareli. Wymienione formy ekspresji artystycznej uprawia równolegle, wykorzystując w zależności od pomysłu i nastroju.

Pani Halina porusza się w obszarze klasycznych tematów obecnych w sztuce. Intryguje ją zarówno pejzaż naturalny, jak i przestrzeń miejska. Znaczący motyw twórczości stanowią także portrety, kompozycje kwiatowe oraz martwe natury. Wrażliwa na walory kolorystyczne artystka w swoich kompozycjach operuje żywiołowo i swobodnie kładzioną plamą barwną z dużą dbałością o harmonijne współbrzmienie. W celu malarskiego opisu zaobserwowanej rzeczywistości stosuje naturalny i odrealniony koloryt. Porusza się po szerokim wachlarzu barw począwszy od wyciszonej, stonowanej aż po żywą, kontrastową paletę. Posługiwanie się zmiennymi tonacjami kolorystycznymi uzależnione jest od nastroju oraz motywu przedstawienia.

Natchnieniem dla wielu kompozycji malarskich jest pejzaż architektoniczny, w szczególności przestrzeń miejska Zielonej Góry, z którą artystka nieustannie się styka. Zaobserwowane motywy stają się bodźcem do konstruowania malarskich, wrażeniowych kompozycji tworzonych z natury i na podstawie szkicowych notatek wykonanych w plenerze. Czasem impulsem bywa fotografia, która w pracowni staje się źródłem indywidualnych malarskich kreacji. Widoki Zielonej Góry to zarówno kadrowane fragmenty zabytkowych budowli, uliczek, a także panoramiczne ujęcia. Artystka portretuje nie tylko reprezentacyjne, najbardziej atrakcyjne wizualnie fragmenty Starego Miasta i jego architektoniczne symbole. Dostrzega i wydobywa urodę cichych malowniczych zaułków, czy też pustych podwórek okolonych starymi kamieniczkami. Nacechowany sentymentem wielobarwny wizerunek Winnego Grodu tworzy w oleju, jak i akwareli. Nie rejestruje go jednak z topograficzną dokładnością, rezygnując z drobiazgowego detalu. Kształty wyobrażonych budowli podporządkowuje jakościom materii malarskiej i kolorystycznym harmoniom. Swoją uwagę skupia na potraktowanych szkicowo wybranych motywach architektonicznych konstruowanych zamaszystym, pewnym gestem pędzla, akcentując sylwety budynków niezwykle malarskimi układami barwnymi oraz odważną grą światła i cienia. Chętnie stosuje duże zbliżenia i nietypowe kadry brył architektonicznych, stanowiące wycinek większej całości. Akwarelowe i olejne widoki miejskie czasem dopełnione są ożywiającym kompozycję sztafażem ludzkim. W tych kompozycjach architektura stanowi jedynie tło dla sytuacyjnych scen pierwszego planu. Tak jest w przypadku wizerunków miejskiego życia, koncentrujących się na obchodach zielonogórskiego Winobrania. Malarskie kadry z deptakowego jarmarku utrwalają i zatrzymują nastrój chwili oraz atmosferę tego barwnego święta.

Powracający motyw twórczości to również kompozycje kwiatowe złożone z ogrodowych i polnych okazów flory. Spod pędzla artystki wyszła niezliczona liczba wielobarwnych bukietów emanujących malarską energią. Pęki kwiatów zarówno świeżych w pełni rozkwitu, jak i zasuszonych to nieodłączny element wystroju domowej pracowni autorki. Intrygujące bogactwem kształtów, zaskakujące intensywnością barw kwitnące okazy, stanowią bardzo atrakcyjny malarsko „rekwizyt”, który z pasją studiuje. Urzeczona ich delikatną, efemeryczną urodą, z wielkim wyczuciem oddaje istotę kwiatów, ich subtelną, kruchą strukturę oraz niepowtarzalne piękno. Nie ogranicza się przy tym tylko do malarstwa olejnego, bardzo chętnie maluje też temperami na kolorowym kartonie, wykorzystując jego kolorystyczne jakości. Wizerunki kwiatowych kompozycji wzbogacone zostają czasem o dodatkowe atrybuty: porcelanową filiżankę, naczynie ceramiczne lub szklane, draperię, kilka owoców lub warzyw, stając się doskonałym pretekstem do prowadzenia gier barwnych oraz zabawy z oddaniem za pomocą środków malarskich zróżnicowania kształtów oraz charakteru odtwarzanej materii.

Znaczące miejsce w twórczości zajmują również studia portretowe ilustrujące rzetelny warsztat malarski. Są to zarówno klasyczne wizerunki modeli wykonane w technice olejnej, jak i miniaturze akwarelowej, powstałe na zamówienie oraz malowane z nieodpartej chęci uwiecznienia na płótnie czy arkuszu najbliższych autorce osób. Pani Halina sportretowała też przyjaciół malarzy, uczestników wspólnych plenerów oraz wielu znanych zielonogórzan, nie tylko z kręgu kultury i sztuki. W pracy nad portretem korzysta z fotografii, ale nie stroni też od malowania z żywego modela. Nie zadawala się oddaniem fizycznego podobieństwa, stara się uchwycić i utrwalić osobowość portretowanych postaci. Pośród zestawu malarskich wizerunków nie brakuje też pełnych skupienia i refleksji autoportretów powstałych na różnych etapach życia.

Halinie Maszkiewicz udało się odnaleźć własny styl i tożsamość artystyczną. Od lat konsekwentnie podąża własną drogą. Obdarzona niegasnącą pasją tworzenia i żywym temperamentem malarskim nieustannie doskonali i wzbogaca swój warsztat artystyczny. Te atuty budzą szacunek i zjednują autorce wielu wielbicieli Jej talentu.

Marta Gawęda
kuratorka wystawy

 

HALINA MASZKIEWICZ

Malarka, architekt wnętrz, projektantka. Urodzona 11 maja 1937 roku w Katowicach. Studia rozpoczęła w 1957 roku na Wydziale Malarstwa i Rysunku w pracowni prof. Marii Dawskiej i doc. Mieczysława Hoffmana oraz w Pracowni Malarstwa Architektonicznego prof. Stanisława Pękalskiego, specjalizując się w Architekturze Wnętrz w pracowni prof. Władysława Wincze w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych). Dyplom magistra sztuki obroniła z wyróżnieniem w 1963 roku. Od 1963 roku członek ZPAP we Wrocławiu. W 1971 roku zaliczona zostaje w poczet członków zwyczajnych ZPAP. W latach 1972-1979 pracowała na stanowisku Starszego Wykładowcy na Wydziale Budownictwa Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Zielonej Górze. Uczestniczyła w Sympozjach Złotego Grona oraz w wielu plenerach malarskich. Uprawia malarstwo w rożnych technikach od malarstwa ściennego, mozaiki, po malarstwo sztalugowe. Specjalizuje się w akwareli, temperze i oleju. Jej niebywale bogaty dorobek artystyczny obejmuje portrety, pejzaże, martwe natury, kwiaty, ilustracje i miniatury oraz liczne projekty z dziedziny architektury wnętrz.

 

Nagrody:

1961 – 1963 – „Stypendium naukowe za osiągnięcia w nauce i sporcie”
1973 – wyróżniona przez Ministra Kultury i Sztuki odznaką Zasłużony Działacz Kultury”
1983 – Srebrny Krzyż Zasługi Rzeczpospolitej Polskiej
2006 – Nagroda Kulturalna Prezydenta Miasta Zielona Góra
2015 – Złota Odznaka ZPAP
2015 – Nagroda Kulturalna Prezydenta Miasta Zielona Góra

Swoje prace prezentowała na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce, Belgii, Niemczech, Holandii, Rosji, Włoszech, i Słowacji. Wiele prac znajduje się w zbiorach instytucji państwowych i kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

 

Kuratorki wystawy:
Małgorzata Bukowicz, Marta Gawęda

Czas trwania:
23 IX – 13 XI 2016