2 lipca 2021 roku (piątek) o godz. 17.00 nastąpi otwarcie wystawy prac Heleny Zadrejko, cenionej malarki związanej przez lata z lubuskim środowiskiem artystycznym, a obecnie mieszkającej i tworzącej w Atenach.

Zorganizowana w Muzeum Ziemi Lubuskiej wystawa jubileuszowa, z okazji 50-lecia pracy twórczej malarki, jest okazją do zapoznania się z jej wieloletnim dorobkiem twórczym. Zgromadzone na ekspozycji blisko 80 obrazów ze zbiorów Muzeum, osób prywatnych oraz z kolekcji własnej tworzy szeroką panoramę malarskiego œuvre Pani Heleny, począwszy od wczesnych prac malowanych jeszcze w czasie studiów w krakowskiej ASP lub niedługo po ich zakończeniu, poprzez dzieła dojrzałe, powstające w Polsce, a następnie w Grecji, po kompozycje najnowsze, odzwierciedlające aktualne poszukiwania twórcze malarki.

Wystawie towarzyszy katalog, w którym znalazły się najbardziej reprezentatywne obrazy znajdujące się na ekspozycji.

Helena Zadrejko jest malarką o barwnej biografii i bogatym, urozmaiconym dorobku twórczym, na który składają się zarówno obrazy olejne, jak i akwarele, ilustracje książkowe oraz kolaże. Urodzona w 1944 roku w Dalidowiczach na obecnej Białorusi, swoją drogę twórczą rozpoczęła od studiów w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem prof. Jerzego Nowosielskiego w latach 1964-1970. Kolejnym etapem była intensywna działalność artystyczna i pedagogiczna w miejscowościach Środkowego Nadodrza, w Głogowie i w Zielonej Górze. Objęła ona także udział w dziesiątkach ogólnopolskich plenerów malarskich, których niejednokrotnie była organizatorką i animatorką, a także kontakty z uznanymi artystami polskimi i lubuskimi. Wreszcie przeprowadzka do Grecji, gdzie malarka po dziś dzień kontynuuje ożywioną aktywność twórczą i środowiskową, współpracując z malarzami polskimi, greckimi oraz innych narodowości, m.in. w ramach założonej przez siebie międzynarodowej grupy artystycznej „Arthome”.

Artystka szybko wypracowała swój własny język malarski, wyrażany w licznie malowanych od początku lat 70. XX wieku martwych naturach, pejzażach i portretach. Autorka nie zrezygnowała z malarskich środków pozwalających budować iluzję realnego przedmiotu i przestrzeni na płótnie, takich jak gama walorowa, światłocień czy perspektywa malarska; w swoich kompozycjach notuje otaczający ją świat w sposób rzeczowy i precyzyjny. Do tego stopnia, iż w latach 70. łączono jej twórczość z hiperrealizmem, choć w przeciwieństwie do reprezentantów tego nurtu autorka nigdy nie korzystała z fotografii, ufając jedynie własnym oczom i biegłości ręki. Pomimo drobiazgowości form obrazy malarki mają silnie kontemplacyjny charakter, tchną nieomal mistycznym spokojem, co zbliża je do ikon. Co warto podkreślić, ukazywane na płótnach przedmioty, miejsca, nade wszystko osoby, nigdy nie są przypadkowe, lecz stanowią zapis osobistych przeżyć, uczuć i przyjaźni autorki. W swoich późniejszych pracach pani Helena zaczęła coraz silniej eksponować realistyczny warsztat malarski, werystycznie odwzorowując obserwowane osoby, krajobrazy i przedmioty; tematem jej płócien stają się, obok polskiej natury, krajobrazy Grecji, Morza Egejskiego, morskie muszle i portowe nadbrzeża oraz antyczne pozostałości – a więc motywy, które po raz kolejny odsyłają nas do świata impresji, przeżyć i wspomnień autorki, w tym wypadku silnie związanych z jej kolejną ojczyzną. Najnowsze prace pani Heleny to dynamiczne kompozycje pełne zdecydowanych kolorów i światłocieni, malowane z wielką precyzją – na przekór problemom ze słabnącym wzrokiem – stąd uznać je można nie tylko za refleksję nad rzeczywistością, ale także za swego rodzaju „artystyczne zwycięstwo” wciąż aktywnej twórczo artystki. [Jacek Gernat]

Termin wystawy
2.07-22.08.2021

Kurator wystawy
Jacek Gernat