Zapraszamy na finisaż wystawy obrazów Wilhelma Blankego (1873-1936), podarowanych przez Panią Reginę Zimmerninkat oraz Pana dr. Joachima Feldmanna.

Wydarzenie z udziałem Darczyńców, połączone z prezentacją katalogu poświęconego Artyście, odbędzie się w piątek, 26 czerwca 2026 r., o godz. 17:00 w Sali Witrażowej Muzeum przy Al. Niepodległości 15.

W programie:

– Powitanie

– Wystąpienie Pana Sebastiana Ciemnoczołowskiego – Marszałka Województwa Lubuskiego

– Wystąpienie Pani Reginy Zimmerninkat oraz Pana dr. Joachima Feldmanna

– Wykłady kuratorów wystawy: dr. Longina Dzieżyca i Justyny Lubas-Wałęckiej

– Prezentacja katalogu prac Wilhelma Blankego

– Oprowadzanie kuratorskie po ekspozycji

– Zakończenie

Wilhelm Blanke (1873-1936)

Urodził się 11 marca 1873 rok w Kargowej, jako najmłodsze, dziewiąte dziecko Ernsta Johanna Blankego (1816-1889) i Johanne Caroline Blanke z domu Neumann (1831-1915). Już w dzieciństwie interesował się sztuką, podobnie jak jego bracia będący dyplomowanymi malarzami-dekoratorami. W latach 1888-1890 Wilhelm odbył praktykę zawodową u starszego brata – Carla Ernsta. Później wspólnie z braćmi realizował zlecenia w obiektach rezydencjonalnych: m.in. w pałacu w Kargowej, w książęcej rezydencji rodziny Reuss w Trzebiechowie czy też w majątku hrabiowskim Reckenwalde (obecnie Wojnowo). W 1890 roku jako czeladnik wyjechał w celach zarobkowych do Berlina, gdzie w wolnym czasie doskonalił umiejętności oraz odwiedzał muzea w poszukiwaniu wizualnych inspiracji. W latach 1892-1894 odbył pierwszą podróż studyjną po Europie, której głównym celem były Włochy oraz Sycylia. W drodze podejmował się zleceń, studiował zabytki, zwiedzał kościoły oraz malował w plenerze. W 1894 przeprowadził się do berlińskiej dzielnicy Steglitz, gdzie otworzył własną firmę dekoratorską i pracował nieprzerwanie aż do 1933 roku. W 1900 związał się, a w 1901 ożenił z Anną Graf (1879-1947), córką cenionego berlińskiego fotografa. Owocem tego związku był jedyny syn – urodzony 31 grudnia 1901 roku Heinz Blanke, który w latach 20. XX wieku wyemigrował do USA i odniósł sukces jako producent filmowy.

Artysta dzięki kontaktom m.in. z Carlem Kayser-Eichbergiem i Fritzem Geyerem – przedstawicielami tzw. Kolonii Steglitz studiującymi w klasie malarstwa pejzażowego Eugena Brachta w berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych, miał styczność z kultywowanymi tam zasadami impresjonizmu, które wpłynęły na jego twórczą manierę. W latach 1902-1934 uczestniczył w istotnych krajowych wystawach, m.in. w Wielkiej Berlińskiej Wystawie Sztuki, oraz eksponował swoje prace w renomowanych galeriach. W 1912 roku został oficjalnym członkiem Stowarzyszenia Artystów Berlińskich.

Chętnie podróżował po Europie w celu odkrywania wizualnych walorów miast i wsi w Brandenburgii, Frankonii, Czechach i na Śląsku. Często odwiedzał Kargową, zaś z powodów osobistych i niekorzystnie zmieniającej się sytuacji politycznej, w 1933 roku wraz z żoną Anną opuścił Steglitz i powrócił do rodzinnego miasta na stałe. Wskutek powikłań po ciężkiej chorobie artysta zmarł 13 kwietnia 1936 w szpitalu w Świebodzinie. Jego pogrzeb odbył się 20 kwietnia 1936 roku na cmentarzu protestanckim w Kargowej, w obecności licznie przybyłych przyjaciół artystów z Berlina oraz Steglitz.

Wstęp wolny!