Muzeum Ziemi Lubuskiej, oprócz dzieł sztuki, od lat gromadzi zabytki techniki. Ukazują one wpływ postępu naukowo-technicznego na zmiany zachodzące w naszym życiu, uzmysławiając przeobrażenia cywilizacyjne oraz ich wagę dla rozwoju człowieka.

Wynalezienie fotografii w dziewiętnastym stuleciu należało do najważniejszych osiągnięć ludzkości. Jej zastosowanie zmieniło w zasadniczym stopniu życie ludzi, stając się impulsem dla nowych poznawczych i artystycznych osiągnięć. Obecnie ta tradycyjna bromowo-srebrowa technologia utrwalania obrazu, po ponad dwustu latach istnienia, odchodzi w przeszłość, ustępując miejsca urządzeniom cyfrowym.

W 2006 roku, chcąc jak najpełniej przedstawić dzieje  fotografii i wzbogacić niewielką muzealną kolekcję, zwróciliśmy się do mieszkańców naszego regionu z prośbą o pomoc w gromadzeniu sprzętu fotograficznego. Akcja ta spotkała się z dużą życzliwością. W jej wyniku do zbiorów trafiły różnego typu aparaty, począwszy od inaugurujących XX stulecie po wyprodukowane i używane w ostatniej jego dekadzie. Najstarszym obiektem jest drewniany aparat atelierowy z wyciągiem miechowym produkcji amerykańskiej. Lata 20. reprezentują przenośne aparaty mieszkowe „Agfa”, „Kodak”, czy popularne boxy. Formaty małoobrazkowe to nawiązujące do legendarnej „Leiki” różne modele rosyjskiej „Zorki” czy „Kijowa”. Sporą grupę tworzyły jedno- i dwuobiektywowe lustrzanki. Natomiast polski przemysł optyczny prezentują najprostsze „Druh” i „Ami” oraz bardziej zaawansowana „Alfa II” czy lustrzanka „Start 66”. Ciekawostką jest trafipaks do pomiaru prędkości pojazdów.

Wyrazem dokonujących się zmian były materiały i urządzenia do fotografii natychmiastowej wynalezione przez firmę „Polaroid” oraz postępujący proces automatyzacji pracy aparatu w oparciu o układy elektronowe. Rewolucję w branży fotograficznej przyniosło zastosowanie matrycy CCD.

 

Na zdjęciach:

  • Aparat atelierowy
  • Aparat mieszkowy Kodak)